-Rus  kızların en büyük sıkıntılarından biri kayınvalidelerinin din değiştirmeleri için baskı yapması.
- Giyime karışılması, türban baskısı rahatsızlıkların başında geliyor. Türkiye’de uzun süredir yaşayanlar, yeni gelen arkadaşlarına, “Kayınvalidenize Kuran’ın zorlamayı yasakladığını hatırlatın” tavsiyesinde bulunuyor.
- Özellikle Anadolu’daki küçük şehirlere ya da kasabalara yerleşen Ruslar, gündelik hayatta pek çok ilkle karşılaşıyor. En çok Türk akrabaların habersiz misafirliğe gelmesi ve hizmet beklemesi şaşırtıyor.
- İnternetteki forumlarda sıkıntılarını paylaşan Rus genç kızlar, “Oğlumun evi benim evim sayılır” diyen  kayınvalidelerin uzun süre kalmasından ve evde kendi düzenini kurmak istemesinden yakınıyor.
- Forumlarda yazılan kaynanayla mücadele taktiklerinin içinde “Kaynanana soğuk savaş aç, mutlaka kazanırsın” ya da “Türk kızları gibi yapın, kafanızı sallayın ama bildiğinizi okuyun!” türü öğütler dikkat çekiyor.
- Hijyenik kaygı taşımadan el öptürülmesi ve çocukların ‘mıncıklanması’ garipsenen davranışlar arasında.

İşte Karayip Korsanları’nda rol almak isteyen bayanlar için gereken özellikler

…

Ermeni asıllı Amerikalı güzel Kim Kardashian, kardeşi Khloe ile birlikte Miami’yi mesken tuttu.

SONAR araştırma şirketinin Başkanı Hakan Bayrakçı, anket sonuçlarıyla beraber olası koalisyon ihtimallerini yazdı ve önemli bir iddiada bulundu: İŞTE başkanının seçim analizleri: İşte son seçim anketi Sevgili okuyucularım, SONAR’ın Mart ayı araştırmasını geçen hafta yayınladık.

Araştırma sonuçlannda üç önemli husus dikkat çekiyordu.

1. AKP’nin 4 puan civarında oy artırması.

2. Türk Silahlı Kuvvetleri’nin yıpranmasından ötürü toplumun duyduğu hoşnutsuzluk.

3. Toplumun, ülkedeki ekonomik atmosferden olağanüstü etkilenmiş olması.

Önce AKP’nin neden yüzde 4 civarında oy artırarak tekrar YÜZDE 34′lere ulaşmış olabileceğini değerlendirelim! Şubat ayında, siyasi iktidann, özellikle “Açılım” konusunu rölantiye aldığını gözlemlemiş ve bunun oylara yansıyacağını tahmin etmiştim. Nitekim bu ay, hükümet, bu tutumunun sonucunu aldı ve ani oy kaybını durdurmayı başardı. 2009 Mart’ında yapılan yerel seçimlerde il genel meclisi oylan itibanyla yüzde 38 oranında oy alan AKP’nin, bu seçimlerin üzerinden bir yıl geçmesine ve toplumun ekonomik krizi iliklerine kadar yaşıyor olmasına rağmen sadece 4 puan kaybettiği bir seviyeyi koruyor olması gerçekten de ilginçtir aslında. Zira son bir buçuk yıldır yaşadığımız bu ekonomik kriz başka bir hükümet döneminde olsaydı, çoktan 10 puanlık bir oy kaybına neden olmuştu. Bir önceki koalisyon hükümeti döneminde yaşanan ekonomik krizin oylara yansıması, bu söylediğime çarpıcı TSK’nın, son dönem yüzde 65 civarında seyreden güven oranı, aynı rakamlarla bir bir örnektir.

Bununla beraber, AKP’nin halihazırda koruduğu birincilik ve yüzde 34′lük oy oranının, muhtemel bir genel seçimde nasıl bir Meclis aritmetiği dağılımı ortaya çıkarabileceği hususunu da ele almak gerekir.

AKP’NİN YÜZDE 34 OYU 200 VEKİL EDER

AKP, ilk seçimlerde yüzde 34 oy oranı ile ancak 200 civarında milletvekilliğine sahip olabilecektir. (Kaldı ki, seçime doğru bu oranın azalacağı düşüncemi koruyorum) Bu sayı, “tek başına iktidar’ rakamı olan 276 dan çok uzaktır. CHP ve MHP ise yüzde 26 ve yüzde 19 oy oranlan ile toplam 300 milletvekilliği elde edebilecektir. 6 aydır vurguladığım, “ufukta AKP’siz koalisyon var” ısranm bu aritmetiğe dayanmaktadır. Tabiatıyla, henüz kurulmamış olan Sarıgül hareketinin nasıl bir oy ile yarışa başlayacağı, SP, DP, DSP ve BBP’nin ise, gerek baraj üstü partilerle, gerek kendi aralannda yapabilecekleri olası seçim ittifaklarının da Meclis aritmetiğini değiştirebileceğini düşünmek gerekir.

Toplumun TSK ile ilgili görüşlerine baktığımızda ise bir rahatsızlık görüntüsü ortaya çıkıyor.

TSK’YA GÜVEN YÜZDE 65

TSK’nın son dönemde yüzde 65 civarında seyreden güven oranı aynı rakamlarla bir endişeye dönüşmüş görünüyor, SONAR’ın son anketinde… Yani, ülkenin üçte ikisi, şu veya bu nedenle olsa da TSK’nın haddinden fazla yıpratıldığını düşünüyor.

Dikkatinizi çekeyim! “Yıprandığını” demiyorum, “yıpratıldığını” diyorum…

Bu, toplumun, ordunun yıprandığını değil, yıpratıldığını düşündüğünü ve bundan da rahatsızlık duyduğunu ortaya koymaktadır. Özellikle, aslının ne olduğu (yargı aşamasında olduğu için) henüz anlaşılamadığından, 7 yıl önce planlanıp yapılmamış bir darbe iddiası ile yapılan takibat, topluma, siyasetçilerin düşündüğünden farklı yansıyor olmalıdır.

Ekonomik kriz ise, belki de son yirmi yılda yaşanan benzeri rüzgarların, en ciddi fırtınası olarak algılanmaktadır.

YENİ UMUT ARANIYOR

Kısmen, dünyada yaşanan genel krizin “ülkemize uğraması” olarak algılandığı için, bu durum henüz AKP’nin oy oranına belirli ölçüde yansımaktadır. Ama diğer etkenlerle bir arada düşünüldüğünde, halkın (yine mart ayı araştırmasına bakarak) geleceğe bu konuda pek de umutla bakmadığı sonucu ortaya çıkmaktadır, işte bu noktada çok çarpıcı bir bekleyiş, AKP’yi zor duruma sokabilir yakın gelecekte… O da, “bizi bu krizden şu kişi veya şu parti kurtarabilir” düşüncesine karşılık bulabilecekleri bir “yeni umut” arayışıdır..

Belki de salt bu nedenle, gerek baraj üstü, gerek baraj altı partilerin, ekonomide, hatta sadece özellikle ekonomide çok ciddi yeni söylemler ortaya koyması gerektiğini düşünüyorum.

OLASI KOALİSYONLAR

Partilerin, bugünlerde bir genel seçim olması halinde alabilecekleri oy oranlannı saptadık. AKP yüzde 34, CHP yüzde 26, MHP yüzde 19 ve baraj altında olmakla beraber, kayda değer (yüzde 4) oranlara sahip partiler..

Oysa ben, genel seçimlerden çıkacak Meclis aritmetiği ve olası koalisyonlar için analiz yaparken, bir yıl sonra yapılacak olan seçimlerde nasıl oranlar oluşabileceği ve bu rakamlann milletvekili dağılımına nasıl yansıyacağını tahlil etmek istiyorum. Yani bugünkü oy oranlanna bakarak değil…

Bir yıl sonraki seçimlerde, (potansiyel fors majörler hariç) AKP’nin yüzde 28-32, CHP’nin yüzde 25-29, MHP’nin yüzde 18-22 oy oranına sahip olabileceklerine kesin gözüyle bakıyorum… Sangül hareketinin ne yapabileceğini ise tahmin edemiyorum. BDP’nin, bağımsız adaylarla da olsa 30 milletvekili çıkarabileceğini tahmin ediyorum. SP, DP, DSP ve BBP ise yapacaktan hamleler ve bu hamlelerin, bekledikleri sonuçlan vermemesi halinde seçim ittifakları (baraj üstü partilerle veya kendiaralannda) ile Meclise girebileceklerini düşünüyorum.

Bu olasılıklan göz önüne alarak madde madde olası koalisyon hükümetlerine bakalım! 1. AKP-MHP Koalisyon Hükümeti: Bu olasılığı çok zayıf buluyorum. Zira MHP için, zaten iktidarda bulunan yani kadrolaşmasını büyük ölçüde yapmış bir parti ile hükümet pazarlığı yapmak zor olacak, bunun yerine, hemen hemen kendisiyle aynı güce sahip CHP ile pazarlık yapmayı tercih edecektir. Öte yandan, AKP’nin “açılım” ve “Ermeni” politikalan, MHP tabanında telafi edilemez bir tepki doğurduğundan ötürü, parti yönetiminin böyle bir koalisyonu AKP ile yapması, ilk kurultayda Devlet Bahçeli’yi zora sokacaktır. Bunu hem Bahçeli ve hem de kurmaylan çok iyi bilmektedirler.

2. AKP-CHP Koalisyon Hükümeti: Aslında sadece milletvekili aritmetiği nedeniyle yazdığım bu ihtimal ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapmıyorum. Sadece “günün esprisiydi” demekle yetiniyorum.

3. CHP-MHP Koalisyon Hükümeti: Bana göre, en yakın ihtimal budur…

Hatta geçen gün bu partilerden birinin önemli bir yetkilisine telefonda yaptığım espriyi buraya yazmak istedim Genel bir değerlendirme yaparken kendisine sordum. Dedim ki, “Yoksa siz daha bakanlık paylaşımlarını yani koalisyon pazarlığını yapmadınız mı?” 4. ÂKP-baraj altı partilerin olası seçim ittifakı sonucu oluşmuş Meclis’ten çıkacak koalisyon hükümeti: Zordur ama ihtimal dahilindedir.

5. CHP-baraj altı partilerin olası seçim ittifakı sonucu oluşmuş meclisten çıkacak koalisyon hükümeti: Hükümet kurma rakamı olan 276 milletvekili sayısına ulaşılması zordur ama ihtimal dahilindedir.

6. MHP-baraj altı partilerin olası seçim ittifakı sonucu oluşmuş Meclis’ten çıkacak koalisyon hükümeti: 276 sayısına ulaşılması zordur.

Sevgili okuyucularım, Çeyrek asırdır mesleğimde analizler yaparak bugünlere geldim. SONAR Araştırma Şirketinin kurucusu ve başkanı olarak, geçmişte ufak tefek yanılgılar harr kür esasa müteallik tahminlerimde yanılmadım. Zaten o nedenledir ki, 23 yıl SONAR olarak, binlerce siyasetçiye (basına yansımamış çalışmaları kast ediyorum) projeksiyon yaparak yürüdük. Bütün bunlan yaparken, aklımız, bilgimiz ve deneyimimiz kadar halkın görüşlerini anketlerle saptamamız hep önemliydi… Bu iddialı “siyasi projeksiyonumuzda da” yanılmayacağınızı umuyorum…(Sözcü)

Ozan Güven’in ‘Eğer romantik komedi kontenjanın dolmadıysa benim filmimde de oynar mısın?’ şeklindeki teklifine güzel oyuncu Melis Birkan, “Evet” yanıtını verdi.

Yönetmenliğini Ozan Güven’in eşi Türkan Derya’nın üstleneceği filmin sürprizi ise Cem Yılmaz olacak.

Gazete Habertürk’ün haberine göre, Senaryosunu Güven’in yazdığı romaktik komedide ikiliye Cem Yılmaz da eşlik edecek.

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Ermeni tasarısı nedeniyle yaşanan krizin Ermenistan’a zarar vereceğini ifade ederek Türkiye’de yaşayan 100 bin Ermeni’nin sınırdışı edilebileceğini söyledi. Erdoğan, “Benim ülkemde, 170 bin Ermeni var; bunların 70 bini benim vatandaşımdır. Ama 100 binini biz ülkemizde şu anda idare ediyoruz. E ne yapacağım ben yarın, gerekirse bu yüz binine hadi siz de memleketinize diyeceğim; bunu yapacağım. Niye? Benim vatandaşım değil bunlar… Ülkemde de tutmak zorunda değilim” diye konuştu.
Erdoğan’ın BBC muhabirinin sorularına verdiği yanıtlar şöyle:

Ermeni tasarısı nedeniyle Türk dış politikasının sıkıştığı eleştirisine katılıyor musunuz?  Türkiye komşularıyla sıfır sorun politikası izliyor ama dünyanın geri kalanıyla kavgalı bir ülke tablosuna mı geliyor?
Biz tabii sıfır sorun politikamızı kararlı bir şekilde sürdürüyoruz, sürdüreceğiz. Ama biz elimizi uzatırken karşımızdaki elini yumruk haline getiriyorsa bizim yapacak bir şeyimiz olmaz. Ama biz her zaman elimizi barış için uzatacağız, sevgi için uzatacağız, yeter ki karşımızdaki eller yumruk haline gelmesin.

Türk dış politikası sıkıştı mı sizce Ermeni tasarısı konusunda?
Şu anda böyle bir şey problem söz konusu değil. Ermenistan’la ilgili gelişmelerde de sıkıntı bizim değil, sorun bizim değil, aslında Ermenistan’ındır…Ve şu anda Ermenistan’ın çok önemli bir kararı vermesi lazım. O da diasporanın ipoteğinden Ermenistan’ın kurtulması lazım. Eğer Ermenistan’ı seven ülkeler varsa, başta Amerika, Fransa, Rusya olmak üzere, bir defa Ermenistan’ı bu diasporanın ipoteğinden kurtarmaları gerekir.

Peki Ermeni tasarısının başka ülkelerin parlamentosunda kabul edilmesi konusunda ne diyorsunuz?
Bunların hiçbirisi bizi ilgilendirmez. Bunların hiçbirisinin Ermenistan-Türkiye arasında bir yeri yok. Bunlar kendi kendilerine rol çalıyorlar. Bu ülkelerin Ermenistan ile ne alakası var, bunlara kim bu görevi verdi? Nereden çıkarıyorlar bu görevi? Burada eğer taraf ülke varsa bu Türkiye Ermenistan’dır- eğer taraf ülke varsa… Bunlar almış oldukları bu kararla şov yapıyorlar… Ve Ermenistan halkına da zarar veriyorlar… Bir şey eğer olacaksa da çıkmaza giriyor…
Bakın benim ülkemde, 170 bin Ermeni var; bunların 70 bini benim vatandaşımdır. Ama 100 binini biz ülkemizde şu anda idare ediyoruz. E ne yapacağım ben yarın, gerekirse bu yüz binine hadi siz de memleketinize diyeceğim; bunu yapacağım. Niye? Benim vatandaşım değil bunlar… Ülkemde de tutmak zorunda değilim. Yani şu anda bizim bu samimi yaklaşımlarımızı bunlar bu tavırlarıyla ne yazık ki olumsuz istikamette etkiliyorlar, bunların farkında değiller.

Ermeni tasarısı nedeniyle ABD ile yaşanan gerginlik Ortadoğu’da oynamak istediği rolü gölgeleyebilir mi?
Biz elimizden geleni yaparız. Yani her şeyi sonuna kadar götürmek, neticelendirmek, rol çalmak – bizim böyle bir görevimiz yok. Biz iyi niyetle bir şeyler yapmanın gayreti içerisindeyiz… Bölgede, ikili, tüm bunlarda biz acaba dünya barışına nasıl katkıda bulunabiliriz? Hep bunun gayreti içerisindeyiz.
Ermenistan ile olan ilişkilerde de bugüne kadar hep bu yaklaşım içinde olduk, bu anlayış içerisinde olduk, ama bazıları herhalde bizi anlamak istemiyorlar. E bu da bizi üzüyor tabii..
Bu durumda Türkiye’nin Orta- doğu’da daha geniş bir rol oynama isteği zarar görebilir mi?
Bu bizim isteğimizdir, burada illa olsun diye de bir gayretimiz yok. Şu anda bizim örneğin Irak ile yaptığımız anlaşmalar var; 48 anlaşma yapmışız. Suriye ile 51 anlaşma yapmışız. Suriye bizimle bu anlaşmaları yaparken, ülkesindeki Ermenilerden dolayı ben bu anlaşmayı yapmıyorum dememiştir. Niye? Bize inanmıştır, biz de Suriye’ye inanmışızdır…

Arabuluculuk anlamında mı söylüyorsunuz yani olmazsa…
Arabuluculuk noktasında zaten Suriye’nin bize karşı olan yaklaşımı çok farklı… Yani şurada bir şeyi çok açık net ortaya koymamız lazım. Özellikle İran Irak Suriye bu bölgede, tabii Ermenilerin de yerleştiğini bilmemiz lazım. Yoğun şekilde mesela İran’da Ermeni var… Aynı şekilde Suriye’de Ermeniler var. Ama bizim bu ülkelerle bu görüşmelerimizi hiçbir zaman engellememiştir…
Bizim ülkemizde 100 bin kadar vatandaşımız olmayan Ermeni’nin bizde yaşamasına çalışmasına müsaade ediyorsak, bu da bizim bir yaklaşım tarzımızdır… Ne denli barışa yönelik bir yaklaşım tarzı içerisinde olduğumuzu göstermesi bakımından önemlidir ama bunun karşılığını da bizim görmemiz lazım…
Eğer biz bunun karşılığını göremezsek herhalde biz de başımızın çaresine bakacağız.

Biraz önce o kişilerin sınır dışı edilmesi…
Gerekirse…

Sınırdışı ederiz diyorsunuz…
Ama tabii dünden bugüne değil…

‘Ahmedinecad’ı  uyardım’
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, İran hakkındaki bir soru üzerine de,  Ahmedinecad’ı Ortadoğu’da bir nükleer anlaşmazlığın riskleri konusunda uyardığını belirterek, “Ben ona (Ahmedinecad’a) bölgede nükleer silah istemediğimi söyledim ve Ahmedinecad da bana kendilerinin nükleer silah geliştirme niyetinde olmadıklarını söyledi.”  dedi.
Fransız Basın Ajansı (AFP) Başbakan Erdoğan’ın BBC’ye “100 bin Ermeni’yi sınır dışı ederiz” şeklindeki açıklamasını, “Türk Başbakanı Ermeni çalışanlarını sınır dışı etmekle tehdit etti” başlığıyla verdi.

Daha önce de ‘göz yumuyoruz’ demişti
Başbakan Erdoğan, geçtiğimiz ocak ayında da TRT-1’de yayınlanan “Enine Boyuna” programında kaçak Ermeniler konusunu gündeme getirmişti. Kendisini ziyaret eden İstanbul’daki Ermeni vatandaşlardan bir temsili grupla yaptığı görüşmeye değinerek şöyle konuşmuştu:
“Türkiye’de 170 bin civarında Ermeni var. Bu Ermenilerin yaklaşık 70 bini vatandaşımız, diğerleri kaçak olarak bulunuyor. Biz bunlara göz yumuyoruz. Çünkü böyle bir gerilimi istemiyoruz. Demek ki bir dertleri, sıkıntıları var, ülkemize gelmişler. Kendileriyle de bunu konuştuk. Bizden bazı farklı ricaları oldu. Bizim asla yasal bir zemine sağlam olarak oturmadıktan sonra bu işi kabullenmemiz söz konusu değil. Bu kadar kaçak Ermeni vatandaşını burada kabul ediyoruz. Ama bunları kimse dile ve gündeme getirmiyor.”

Çoğu, çalıştığı evde yatılı olarak kalıyor
Ermenistan’daki Avrasya İşbirliği Vakfı tarafından 2006 ile 2009 yılları arasında Ermenistan’dan Türkiye’ye çalışmaya gelen yaklaşık 200 Ermeni göçmen üzerinde yapılan araştırmanın sonuçlarına göre Türkiye’de sanıldığı gibi 100 bin değil, yaklaşık 10 bin Ermeni göçmen bulunuyor.
Yaklaşık bir ay önce açıklanan “Identifying the state of Armenian migrants in Turkey” başlıklı araştırmada, Türkiye’de yüzde 96’sı kadın olan göçmenlerden yüzde 93’ü kaçak çalışıyor, yüzde 3’ü düzenli aralıklarla vizesini yeniliyor, yüzde 4’ü ise Türk vatandaşlarıyla evli olarak ülkede kalıyor.
Türkiye’de genellikle ev temizlik işlerine giden veya çocuk bakan Ermeni göçmenler ayda yaklaşık olarak 100 ila 600 dolar kazanıyorlar.
Türkiye’yi seçmelerinin en önemli nedeni ise hem yakın hem de ucuza gidilmesi. 15 dolar vizeyle ve 80 dolar otobüsle İstanbul, Trabzon veya Antalya’ya giden Ermeni kadınlar, daha çok Ermeni aileleri tercih ediyor. Araştırma sonuçlarına göre, kadınlar kendilerini çoğunlukla boşanmış olarak gösteriyorlar.
Ancak ankete katılan kadınlar, en büyük sorunlarının kimlik olduğunun altını çiziyor. Ermeni olduklarını söylemekten çekindiklerini dile getiren kadınlardan biri, “Hırant Dink’in öldürülmesinden sonra gerçekten büyük korku yaşadık. İstanbul’da biz de öldürülmekten korktuk” görüşlerini aktardı.
Çoğunluğu çalıştıkları evlerde yatılı kalan Ermeni göçmenlerin en şikâyetçi oldukları konu ise Türkiye’deki Ermenilerin kendilerine olan davranış şekli. Araştırmada yer alan Ermeni göçmenlerden bazılarının ifadeleri şu şekilde:
A.B. (46): “Buradaki Ermeniler bize tepeden bakıyorlar ama onların evinde televizyon yokken benim evimde vardı.”
A.S. (36): “Türkler daha saygılı, Ermeniler bizi suiistimal ediyor, sağolsunlar iş veriyorlar ama bu hediye değil, bizim alınterimiz.”